Brabant Cycling Lees al het laatste Brabantse wielernieuws op Brabant Cycling,
sport onderdeel van Ons Brabant Fietst
Interviews Nieuws

Uit de oude doos… Piet Deenen

Piet winnaar 1955 grote prijs de Gelderlander Boxmeer

Wielerliefhebber en auteur Piet Gijsbers duikt in de rubriek ‘Uit de oude doos’ voor Brabant Cycling terug in het verleden van de wielersport in Zuid-Oost Brabant. In deze aflevering een verhaal over Piet Deenen. Deze sterke renner uit Oploo won in zijn loopbaan onder meer etappes in Olympia’s Toer en in de Vredeskoers Berlijn-Warschau-Praag. Meer oude wielerverhalen zijn terug te vinden op de website van Piet Gijsbers: www.wielerspiegel.nl

Het is alweer zowat een halve eeuw geleden dat Piet Deenen uit Oploo de wielersport instapte. Als hij amper de lagere school heeft verlaten wordt hij besmet met het wielervirus door zijn plaatsgenoot Reijer Schut die als nieuweling zijn prijsjes rijdt. Met Jan Thijs, die in de jaren vijftig via zijn werk al over een busje kan beschikken, bezoekt de jonge Deenen wedstrijden in Limburg, Brabant en Gelderland.

Als in Boxmeer een dikke banden race wordt georganiseerd in een klassement van dagblad De Gelderlander, wint Pietje Deenen die wedstrijd. Hij besluit op 17-jarige leeftijd een wedstrijdlicentie als nieuweling aan te vragen. Niet lang daarna volgen ook twee andere jongens uit het dorp zijn voorbeeld: Matje Gerrits en Jan van Katwijk. Pas in zijn tweede seizoen rijdt Deenen zich geregeld in de prijzen. Hij wordt amateur, vervult zijn militaire dienstplicht, en pas daarna slaagt hij er in zich in de kijker te rijden. Met het busje van Jan Thijs, in het weekend verbouwd om er twaalf personen in te kunnen proppen, worden wedstrijden tot in Drenthe toe bezocht.

Piet Deenen wordt door ploegleider Jan Gerritsen gevraagd voor het nieuw gevormde Polynorm amateurteam. Hij treedt in dienst bij de stalen kozijnen fabriek in Bunschoten-Spakenburg, die ook veel ex-vissers na de afsluiting van de Zuiderzee werk verschaft. Deenen werkt zomers 18 uren in de week voor zijn baas en maakt in de winter volle werkweken. Na zijn huwelijk in 1962 gaat hij in Vlijmen wonen. Van daar uit rijdt hij gewoonlijk ‘s maandags op de fiets naar zijn werk aan het IJsselmeer, een goeie trainingsrit van bijna 90 kilometer. Ploegleider Gerritsen bezorgt zijn renners vlakbij het werk een kosthuis. Deenen brengt daar zijn werkweek door en rijdt op zaterdag weer op de fiets naar Vlijmen, als hij die dag niet elders moet koersen.

De wedstrijden gaan hem goed af. In totaal boekt hij als nieuweling en amateur 25 overwinningen. Onder meer in Oploo, Uden, Sint Michielsgestel, Schijndel-Wijbosch en Oude Tonge. Zijn mooiste criterium zege vindt hij altijd nog die in Stein. “Daar reden vijf coureurs, bij wie Harrie Steevens en Eddy Beugels, op kop op het parcours met een flinke klim er in. Met Poels uit Oeffelt kwam ik laat in de koers bij de koplopers aansluiten. Ik kon er winnen doordat de Limburgse rivalen elkaar de zege niet wilden gunnen.” Deenen finisht alleen voorop, zoals hij dat meestal doet bij winst. “Ik won zowat nooit in de spurt, maar moest het van een demarrage in de slotfase hebben.” De mooiste zeges uit zijn wielerloopbaan zijn voor hem de etappezege in Olympia’s Tour 1965 in Beverwijk en zijn ritzege in Berlijn-Warschau-Praag in datzelfde jaar.

“In de etappe naar Beverwijk kon ik profiteren van de rivaliteit tussen mijn metgezellen Hans den Hartog en Gerard Vianen. Die twee Utrechters keken elkaar op het eind van de etappe steeds aan, zodat ik er met de etappezege van door kon gaan.” In de Tour van het Oostblok door Oost-Duitsland, Polen en Tsjecho-Slowakije zijn Hennie Schouten, Nico Lute, Jan Fransen, André van Middelkoop en Hans den Hartog zijn ploeggenoten in het oranje team. Intussen heeft hij het Polynorm-shirt verruild voor dat van Schapers-De Bont uit Eindhoven. “Ik kreeg een contract aangeboden in de Caballero profploeg, maar koos toch voor de ploeg in mijn eigen omgeving. Anders had ik me regelmatig naar het westen van het land moeten verplaatsen. En dat was voor mij, zonder auto, een probleem.”

Van die beslissing heeft hij ook achteraf nooit spijt gehad. Deenen blijft nog tot 1968 bij de amateurs rijden en besluit dan een punt achter zijn wielerloopbaan te zetten. Hij vindt werk als machinesteller bij Rank Xerox, maar krijgt daar in 1978 een metaalsplinter in het oog die hem zijn halve gezichtsvermogen kost. “Toen ben ik een half jaar thuis geweest. Daarna pakte ik mijn werk weer op, al viel dat met mijn handicap niet altijd mee.”

Op 52-jarige leeftijd stopt hij met zijn werk in loondienst. Migraine vanwege zijn oogletsel, een beentrombose en hartritmestoornissen hinderen hem. Helemaal stil zitten kan de inmiddels naar Bladel verhuisde ex-coureur niet. Hij gaat kranten bezorgen in zijn nieuwe woonplaats Bladel. “Daar breng ik al 20 jaar het Eindhovens Dagblad rond. In die jaren heb ik alle wijken van het dorp en ook een paar in Netersel en Casteren gehad. Ik weet precies hoe de brievenbussen er bij de huizen in het dorp uit zien.” Op 73-jarige leeftijd is hij als krantenbezorger door de week nog altijd voor dag en dauw in touw.

Reacties zijn uitgeschakeld.